PL
EN

Święcenie ognia, wody i potraw w Wielką Sobotę

Święcenie ognia, wody i potraw w Wielką Sobotę.

Poświęcenie nowego ognia, symbolizujące światło Chrystusowe, zostało przejęte przez Kościół z dawnych zwyczajów słowiańskich i dopiero w XV w. zostało wprowadzone w Polsce do liturgii wielkosobotniego nabożeństwa. Po poświęceniu ognia kapłan zapala świecę paschalną, od której wierni zapalają własne świece. Ogień jest oczywiście symbolem oczyszczenia i ma za zadanie odstraszyć złe moce. Od ognia, rozpalenia świecy i poświęcenia ognia rozpoczyna się też nabożeństwo wielkosobotnie. Ceremonia ta odbywa się najczęściej przed kościołem lub na pobliskim cmentarzu.

Drugim nabożeństwem wielkosobotnim jest święcenie wody, która służy wiernym do święcenia izby, potraw, obejścia i pól. Używa się jej również przy narodzinach, w dniu ślubu i w chwili śmierci, gdyż przypisuje się jej cudowne właściwości i moc odpędzania zła. W niektórych miejscowościach w okolica Strzelec Opolskich praktykowano zwyczaj dawania poświęconej wody do wypicia domownikom, a w Beskidzie Śląskim kropi się nią bydło i ptactwo, gdy wychodzi na pierwszy wiosenny wypas, a nawet kropi się nią pisklęta.

Święcenie potraw w Wielką Sobotę praktykowane było w Polsce już od średniowiecza. Święcenie pożywienia odbywało się przeważnie po porannym nabożeństwie. W skład święconki wchodziły obowiązkowo: jajka (symbol życia w zarodku, uosobienie energii życiowej), chleb, sól, ser, masło, szynka, kiełbasy, ciasta i chrzan, który ma przypominać mękę Chrystusa. W niektórych miejscowościach (np. w okolicach Raciborza) nie święcono potraw w kościele, tylko kapłani chodzili od domu do domu i je święcili. Święcenie potraw było zwyczajem wybitnie polskim, nie praktykowanym przez ludność niemiecką zamieszkującą Śląsk.

http://www.ngopole.pl/2013/03/30/swiecenie-ognia-wody-i-potraw-w-wielka-sobote/

Wrote: Ewa - 29.03.2013 o 18:58
Select section
Literature
Book Publishing
See also